Vitus van Lucania

Vitus van Lucania

Beschermheilige:
patroonheilige van talrijke beroepen: apothekers, ketelmakers, koperslagers, bierbrouwers, wijnbouwers. Hij werd aangeroepen tegen blindheid, doofheid, verlamming, kreupelheid, epilepsie, honden- en slangenbeten, bedwateren en blikseminslag.

Kenmerken:
Hij wordt jong voorgesteld in Romeinse kledij: een halflang, omgegord onderkleed en soms een mantel. Aan zijn voeten staat vaak een ketel en soms bevindt hij zich in de ketel of houdt hij die in de hand. Andere mogelijke attributen zijn een haan, een boek met daarop een haan, een hond, een wolf of leeuw, een martelaarspalm, een zwaard, een olielampje of een stok.

Verhaal:
Vitus van Lucania was een martelaar onder keizer Diocletianus. Thuis kreeg hij veel slaag, omdat hij nooit de afgoden nooit wilde vereren. Toen een bestuurder hiervan hoorde liet hij het kind voor hem komen, maar het kind weigerde nog steeds. Toen liet de bestuurder hem met roeden geselen. Tijdens het geselen krompen de armen van de beul ineen als ook de hand van de bestuurder. Toen Vitus van Lucania ervoor zorgde dat de armen en de hand weer beter werden, werd hij weggestuurd door de bestuurder.

Eenmaal thuisgekomen probeerde zijn vader hem weer van gedachten te veranderen en wilde ervoor zorgen dat hij de afgoden ging vereren. Op een dag had hij hem in zijn kamer opgesloten en rook hij een verrukkelijke geur. Hij liep naar de kamer en hier zag hij zeven engelen. Toen hij schreeuwde dat er zeven goden verschenen waren, werd hij geslagen door blindheid. Hij wilde een stier offeren om zijn gezichtsvermogen weer terug te krijgen. Toen dit niet werkte en zijn zoon een gebed deed kon hij weer zien.

Toen keizer Diocletianus hiervan hoorde liet hij hem in een ketel met kokend teer dompelen. Vitus kwam hier echter ongedeerd uit. Hierna werd er een leeuw op hem afgestuurd, maar deze bleef braaf aan zijn voeten liggen.  Daarna werd hij op de pijnbank gelegd, maar toen kwam er een blikseminslag die de tempels van de afgoden deed instorten. De keizer gaf zich gewonnen en toen Vitus wakker werd begaf hij zich aan een oever. Hier is hij na een gebed gestorven. Adelaars bewaakte zijn lichaam totdat een edele vrouw zijn lichaam met veel eerbetoon begroef.